Zmienna środowiskowa zawierająca listę katalogów, w których powłoka szuka programów wykonywalnych. Dzięki niej można uruchamiać polecenia bez podawania pełnej ścieżki.
Liczbowy status zwracany przez program po zakończeniu - 0 oznacza sukces, wartości niezerowe błąd. Skrypty wykorzystują go do sprawdzania, czy polecenie się powiodło.
Standardowe wyjście błędów, deskryptor pliku numer 2, oddzielny strumień dla komunikatów diagnostycznych i błędów. Pozwala oddzielić błędy od zwykłego wyjścia.
Standardowe wejście, deskryptor pliku numer 0, domyślne źródło danych wejściowych programu. Zwykle klawiatura, ale często przekierowywane z pliku lub potoku.
Składnia powłoki łącząca deskryptory plików z plikami lub innymi strumieniami, np. '>' zapisuje wyjście do pliku. Pozwala kierować dane wejścia i wyjścia poleceń.
Mechanizm łączący standardowe wyjście jednego procesu ze standardowym wejściem drugiego, zapisywany symbolem '|'. Pozwala budować łańcuchy poleceń przetwarzających dane.