Styl architektury, w którym aplikację dzieli się na wiele małych, niezależnych usług komunikujących się przez API. Zwiększa elastyczność, skalowalność i odporność systemu.
Model przetwarzania w chmurze, w którym deweloper pisze kod, a dostawca w całości zarządza serwerami, skalowaniem i utrzymaniem. Płaci się za faktyczne zużycie zasobów.
Model chmury, w którym uruchamia się pojedyncze funkcje kodu w odpowiedzi na zdarzenia, bez zarządzania serwerami. Stanowi fundament architektury serverless.
Model dystrybucji oprogramowania jako usługi dostępnej przez internet, najczęściej w przeglądarce. Użytkownik nie instaluje ani nie utrzymuje aplikacji lokalnie.
Model chmury dostarczający gotową platformę do tworzenia i uruchamiania aplikacji, bez konieczności zarządzania infrastrukturą. Deweloper skupia się tylko na kodzie.
Model chmury, w którym dostawca udostępnia wirtualne zasoby obliczeniowe (serwery, sieć, dyski) jako usługę. Użytkownik zarządza systemem i aplikacjami, nie sprzętem.
Model, w którym serwerów nie modyfikuje się po wdrożeniu — zamiast tego zastępuje się je nowymi instancjami. Eliminuje rozjazd konfiguracji i ułatwia odtwarzanie środowiska.
Otwartoźródłowe narzędzie HashiCorp do udostępniania i zarządzania infrastrukturą metodą Infrastructure as Code. Opisuje zasoby w deklaratywnych plikach konfiguracyjnych.