Archiwa: Słownik

Podzbiór poleceń SQL definiujących i zmieniających strukturę bazy, np. CREATE, ALTER, DROP. Operuje na tabelach i schematach, nie na danych.

Celowe wprowadzenie redundancji do schematu, by przyspieszyć odczyty. Stosowana, gdy ważniejsza jest wydajność zapytań niż minimalizacja powtórzeń.

Proces organizowania danych w celu ograniczenia redundancji i poprawy spójności. Polega na dzieleniu dużych tabel na mniejsze, powiązane relacjami.

Reguła nałożona na kolumnę lub tabelę pilnująca poprawności danych, np. NOT NULL, UNIQUE czy CHECK. Zapobiega zapisaniu błędnych wartości.

Procedura uruchamiana automatycznie w reakcji na zdarzenie w tabeli, np. INSERT, UPDATE lub DELETE. Służy do pilnowania spójności i automatyzacji.

Zapisany w bazie zestaw poleceń SQL, który można wielokrotnie wywoływać. Pozwala umieścić logikę po stronie serwera bazy.

Wirtualna tabela oparta na wyniku zapisanego zapytania SQL. Upraszcza dostęp do złożonych danych, nie przechowując ich fizycznie.

Zapytanie zagnieżdżone wewnątrz innego zapytania. Wynik podzapytania jest używany jako dane wejściowe dla zapytania nadrzędnego.

Złączenie zwracające wszystkie wiersze z lewej tabeli oraz dopasowane z prawej, a brakujące uzupełnia wartościami NULL.

Złączenie zwracające tylko wiersze, które mają dopasowanie w obu łączonych tabelach. Najczęściej używany rodzaj JOIN.