Uczenie na danych bez etykiet, w którym algorytm samodzielnie odkrywa ukryte wzorce, grupy lub struktury. Typowe zastosowania to klastrowanie i redukcja wymiarów.
Model obliczeniowy inspirowany budową mózgu, złożony z połączonych węzłów (neuronów) ułożonych w warstwy. Uczy się, dostosowując siłę połączeń (wagi) na podstawie danych.
Odmiana uczenia maszynowego wykorzystująca sieci neuronowe o wielu warstwach do wykrywania złożonych wzorców. Sprawdza się m.in. w rozpoznawaniu obrazu i mowy oraz przetwarzaniu języka.
Poddziedzina AI, w której algorytmy uczą się wzorców na podstawie danych, zamiast być jawnie zaprogramowane do każdego zadania. Z czasem poprawiają skuteczność wraz z większą ilością danych.
Dziedzina informatyki zajmująca się tworzeniem systemów wykonujących zadania wymagające zwykle ludzkiej inteligencji, takie jak uczenie się, rozumowanie czy rozumienie języka.