systeminfo

Wyświetla szczegółową konfigurację systemu: wersję, RAM, poprawki i dane sieciowe.

systeminfo to wbudowane polecenie Windows, które jednym strzałem wypluwa pełną metrykę maszyny: nazwę i wersję systemu, datę instalacji, producenta i model płyty, procesor, ilość zainstalowanej i dostępnej pamięci RAM, wielkość pliku wymiany, listę zainstalowanych poprawek (hotfixów) oraz dane kart sieciowych z przypisanymi adresami IP. Zamiast klikać po pięciu oknach ustawień, dostajesz wszystko w jednym raporcie w konsoli. Bonus dla adminów: potrafi zdjąć te dane ze zdalnego komputera, więc nie musisz biegać między biurkami.

Składnia i najważniejsze opcje

Podstawowa forma jest banalnie prosta: systeminfo. Reszta to opcjonalne przełączniki:

  • /s komputer — pobiera dane ze zdalnego komputera (nazwa lub adres IP, bez backslashy).
  • /u [domena\]użytkownik — kontekst użytkownika, w którym wykonać polecenie na zdalnej maszynie.
  • /p hasło — hasło dla podanego użytkownika; jeśli je pominiesz, konsola dopyta.
  • /fo table|list|csv — format wyjścia: tabela (domyślny), lista albo CSV do dalszej obróbki.
  • /nh — usuwa nagłówki kolumn (działa dla formatu table i csv).
  • /? — wyświetla wbudowaną pomoc z pełną listą przełączników.

Przykłady użycia

  • systeminfo — pełny raport o Twoim lokalnym komputerze w formie tabeli.
  • systeminfo /fo list — ten sam raport, ale jako czytelna lista „pole: wartość”, wygodniejsza do przewijania.
  • systeminfo /fo csv /nh > raport.csv — zrzuca dane do pliku CSV bez nagłówków, gotowe do wrzucenia do arkusza.
  • systeminfo /s SRV01 /u firma\admin /p tajneHaslo /fo list — zdejmuje konfigurację ze zdalnego serwera SRV01 na koncie domenowym.
  • systeminfo | findstr /C:"Total Physical Memory" — filtruje wynik i pokazuje tylko wiersz z całkowitą ilością RAM (na polskim Windowsie szukaj „Pamięć fizyczna (całkowita)”).

Częste błędy i pułapki

Pierwsza pułapka to język systemu: nazwy pól zależą od lokalizacji Windows, więc findstr "Total Physical Memory" nie zadziała na polskiej wersji — sprawdź, jak dokładnie brzmi etykieta w Twoim systemie. Druga: przy /s podawaj samą nazwę hosta lub IP, bez podwójnych backslashy z przodu — inaczej dostaniesz błąd. Trzecia klasyka to uprawnienia — zdalne odpytywanie wymaga konta z odpowiednim dostępem, a jeśli usługa zdalnego rejestru albo WMI leży, polecenie zwróci błąd zamiast danych. Uważaj też na wpisywanie hasła po /p wprost w wierszu poleceń — ląduje w historii; bezpieczniej pominąć i pozwolić, by konsola dopytała ukrytym promptem. Drobiazg na koniec: /nh nie ma sensu przy /fo list, bo lista i tak nie ma nagłówków kolumn.

Powiązane polecenia: msinfo32 (graficzny podgląd informacji o systemie), hostname, ipconfig, wmic oraz Get-ComputerInfo w PowerShellu.