ip addr add

Przypisuje adres IP do interfejsu sieciowego.

ip addr add to polecenie z pakietu iproute2, które przypisuje adres IP (IPv4 lub IPv6) do wskazanego interfejsu sieciowego. To następca starego ifconfig i podstawowe narzędzie, gdy chcesz ręcznie nadać karcie adres, dorzucić drugi adres do tego samego interfejsu albo szybko postawić sobie adres testowy bez grzebania w plikach konfiguracyjnych. Działa od ręki, bez restartu sieci, ale wymaga uprawnień roota.

Składnia i najważniejsze opcje

Podstawowa forma to: ip addr add ADRES/MASKA dev INTERFEJS. Skróty też działają: ip a a robi dokładnie to samo.

  • dev INTERFEJS — wskazuje, na który interfejs trafia adres (np. eth0, enp3s0). Argument wymagany.
  • ADRES/MASKA — adres z prefiksem CIDR, np. 192.168.1.50/24. Bez prefiksu IPv4 dostanie domyślnie /32, czyli bez sensownej podsieci.
  • brd + — automatycznie wylicza adres rozgłoszeniowy z prefiksu (zamiast wpisywać go ręcznie). Możesz też podać konkretny: brd 192.168.1.255.
  • label NAZWA — etykieta adresu (maks. 15 znaków, w stylu eth0:1), przydatna przy wielu adresach na jednym interfejsie.
  • scope SCOPE — zasięg adresu: global, link lub host.
  • peer ADRES — adres drugiej strony dla łączy punkt-punkt (np. tunele, VPN).

Przykłady użycia

  • ip addr add 192.168.1.50/24 dev eth0 — nadaje karcie eth0 adres w sieci /24.
  • ip addr add 10.0.0.5/8 brd + dev eth0 — to samo, ale z automatycznie policzonym adresem rozgłoszeniowym.
  • ip addr add 192.168.1.51/24 dev eth0 label eth0:1 — dokłada drugi adres do tego samego interfejsu z czytelną etykietą.
  • ip -6 addr add 2001:db8::1/64 dev eth0 — przypisuje adres IPv6.
  • ip addr show dev eth0 — sprawdza, czy adres faktycznie się przyjął.

Częste błędy i pułapki

Pierwsza klasyka: zmiany nie przeżywają restartu. ip addr add działa tylko w pamięci jądra — po reboocie albo restarcie usługi sieci adres znika. Trwałą konfigurację robisz w Netplanie (Ubuntu), NetworkManagerze albo plikach /etc/network/interfaces. Druga pułapka: brak sudo daje Operation not permitted. Trzecia: pominięcie prefiksu CIDR — system przyjmie /32 i będziesz się dziwił, czemu nie pingujesz bramy. Pamiętaj też, że ifconfig bywa już niezainstalowany na świeżych dystrybucjach, więc ip to dziś standard. Adres usuwasz analogicznie: ip addr del ADRES/MASKA dev INTERFEJS.

Powiązane komendy: ip addr del, ip link, ip route, ip addr show, dawniej ifconfig.