net to scyzoryk wiersza poleceń Windows do zarządzania zasobami sieciowymi i lokalnymi: mapujesz nim dyski sieciowe, podpinasz drukarki, zakładasz i kasujesz konta użytkowników, sterujesz członkostwem w grupach lokalnych, startujesz i zatrzymujesz usługi oraz podglądasz, co udostępniają inne maszyny. To nie jest jedna komenda, tylko cała rodzina podkomend — pierwszy człon po net decyduje, w którym dziale grzebiesz. Większość operacji zapisu (dodanie usera, zatrzymanie usługi) wymaga uruchomienia konsoli jako administrator.
Składnia i najważniejsze opcje
Podstawowy schemat: net
net use— mapuje lub odłącza udział sieciowy (dysk, drukarka); bez argumentów listuje aktywne połączenia.net user— tworzy, modyfikuje i kasuje konta użytkowników; samonet userwypisuje listę kont.net localgroup— zarządza lokalnymi grupami i ich członkami (np. dodanie usera do Administratorzy).net share— pokazuje, tworzy i usuwa udziały na tej maszynie.net start/net stop— uruchamia i zatrzymuje usługi systemowe po nazwie.net view— listuje komputery w sieci lub udziały na wskazanym hoście./addi/delete— uniwersalne przełączniki do tworzenia i kasowania (user, grupa, udział)./persistent:yes|no— decyduje, czy mapowanie dysku przetrwa restart.
Przykłady użycia
net use Z: \\serwer\dane /persistent:yes— mapuje udział dane jako dysk Z: i odtwarza go po restarcie.net use Z: /delete— odłącza dysk Z:.net user jan Haslo123 /add— zakłada lokalne konto jan z podanym hasłem.net localgroup Administratorzy jan /add— dorzuca jan do grupy administratorów.net stop spooler— zatrzymuje usługę bufora wydruku (klasyk przy zacięciu drukarek).
Częste błędy i pułapki
Brak praw administratora to najczęstsza zagadka — net user /add czy net stop rzuci wtedy System error 5 (Access is denied). Odpal konsolę przez „Uruchom jako administrator”. Nazwy grup są lokalne i językowe: na polskim Windowsie grupa to Administratorzy, na angielskim Administrators — wpisanie złej nazwy da błąd, że grupa nie istnieje. Nazwa usługi to nie nazwa wyświetlana: dla net start/net stop podajesz krótką nazwę usługi (np. spooler), a nie jej długi opis z okna usług. Hasło podane jawnie w net user user haslo ląduje w historii konsoli — w skryptach użyj * zamiast hasła, żeby system zapytał interaktywnie. I uwaga: net use bez /persistent dziedziczy ostatnie ustawienie, więc mapowanie potrafi „magicznie” znikać albo zostawać.
Powiązane komendy: net accounts, net config, sc (pełniejsze zarządzanie usługami), ipconfig, whoami oraz w PowerShellu New-LocalUser i Get-SmbShare.