Karta pamięci

Niewielki nośnik pamięci flash, np. SD lub microSD, używany w aparatach, telefonach i innych urządzeniach. Odczytywany przez czytnik kart.

Karta pamięci to niewielki, wymienny nośnik danych oparty na pamięci flash (NAND), czyli takiej, która trzyma dane bez zasilania. Najpopularniejsza rodzina to SD (Secure Digital) i jej miniaturowa wersja microSD — to ten paznokieć, który wkładasz do telefonu, drona, kamerki sportowej, konsoli czy Raspberry Pi. Karta nie ma własnego procesora ani interfejsu USB: żeby ją odczytać w komputerze, potrzebujesz czytnika (wbudowanego w laptopa albo na USB).

Pod jedną nazwą kryje się kilka standardów różniących się pojemnością: SDHC (do 32 GB), SDXC (do 2 TB) i nowsze SDUC (teoretycznie do 128 TB). Dlatego stary czytnik potrafi nie zobaczyć nowej karty XC — to nie awaria, tylko brak wsparcia dla standardu.

Co realnie określa szybkość

Pojemność to jedno, ale w praktyce częściej boli Cię prędkość. Na karcie znajdziesz oznaczenia klas: UHS Speed Class (U1, U3), Video Speed Class (V10, V30, V60, V90) oraz Application Performance Class (A1, A2 — pod aplikacje uruchamiane wprost z karty, np. w telefonie). Symbol V30 oznacza gwarantowane minimum 30 MB/s zapisu, co jest progiem rozsądnym dla nagrywania w 4K. Liczba w literce U lub V to po prostu minimalny zapis w MB/s.

Przykład z praktyki

Klasyka: instalacja systemu na Raspberry Pi. Wgrywasz obraz na microSD Raspberry Pi Imager, ale jeśli chcesz ręcznie, na Linuksie zrobisz to tak (sprawdź literę urządzenia, żeby nie nadpisać dysku!):

sudo dd if=raspios.img of=/dev/sdX bs=4M status=progress conv=fsync

Po zapisie warto sprawdzić, czy karta nie kłamie o pojemności — chińskie podróbki potrafią deklarować 256 GB, mając fizycznie 8 GB. Do tego służy f3 (Linux/macOS) albo H2testw (Windows), które zapisują i weryfikują cały nośnik.

Częste błędy i mity

  • „Karta to backup”. Nie jest. Pamięć flash ma ograniczoną liczbę cykli zapisu i potrafi paść bez ostrzeżenia. Trzymanie jedynej kopii zdjęć z wakacji na karcie to proszenie się o kłopoty.
  • Wyciąganie w trakcie zapisu. Najszybszy sposób na uszkodzenie systemu plików — zawsze odmontuj (eject / „bezpieczne usuwanie”).
  • Im większa, tym lepsza. Tania karta XC bez przyzwoitej klasy V będzie się dławić przy filmie 4K, mimo że „mieści dużo”.
  • Blokada zapisu. Mała przesuwka „lock” na pełnowymiarowej karcie SD blokuje zapis — jeśli system nagle widzi kartę jako tylko do odczytu, sprawdź ją najpierw.

Pojęcia powiązane: pamięć flash, NAND, SSD, pendrive (USB flash drive), system plików (FAT32, exFAT), formatowanie, czytnik kart, eMMC.