ip link

Zarządza interfejsami sieciowymi na poziomie warstwy łącza (włącz/wyłącz, MTU, MAC).

ip link to część pakietu iproute2 i Twoje główne narzędzie do zarządzania interfejsami sieciowymi na poziomie warstwy łącza (L2). Wyświetlisz nim listę kart sieciowych, włączysz lub wyłączysz interfejs, zmienisz MTU albo nadpiszesz adres MAC. To następca starego ifconfig — jeśli wciąż używasz tamtego, czas się przesiąść, bo na nowych dystrybucjach często go już nawet nie ma w domyślnej instalacji.

Składnia i najważniejsze opcje

Podstawowa forma to ip link { show | set } [ IFACE ] [ opcje ]. Najważniejsze podkomendy i parametry:

  • show — wyświetla wszystkie interfejsy (lub jeden konkretny, gdy podasz nazwę).
  • set — zmienia ustawienia wskazanego interfejsu.
  • up / down — podnosi albo kładzie interfejs (zmiana stanu administracyjnego).
  • mtu N — ustawia rozmiar MTU w bajtach (np. 1500 albo 9000 dla jumbo frames).
  • address LL_ADDR — nadpisuje adres MAC interfejsu.
  • name NEW — zmienia nazwę interfejsu (tylko gdy jest w stanie down).
  • promisc on|off — włącza lub wyłącza tryb nasłuchu (przydatne przy sniffowaniu).
  • txqueuelen N — ustawia długość kolejki nadawczej.

Przykłady użycia

  • ip link show — pokazuje wszystkie interfejsy wraz ze stanem (UP/DOWN), adresem MAC i MTU.
  • ip link show eth0 — to samo, ale tylko dla jednego interfejsu, gdy nie chcesz przewijać listy.
  • ip link set eth0 up — podnosi interfejs eth0, czyli włącza go do pracy.
  • ip link set eth0 mtu 9000 — ustawia jumbo frames (przyda się w sieci pamięci masowej, jeśli cały tor to obsługuje).
  • ip link set eth0 address 02:11:22:33:44:55 — zmienia adres MAC, np. żeby obejść filtr na switchu albo przetestować DHCP.

Częste błędy i pułapki

Najczęstsza wpadka to próba zmiany MAC lub nazwy na działającym interfejsie — kernel odmówi. Najpierw ip link set eth0 down, potem zmiana, na końcu ip link set eth0 up. Druga rzecz: ip link operuje na L2, więc adresów IP tu nie ustawisz — od tego jest ip addr. Trzecia pułapka to uprawnienia: zmiany wymagają roota (albo sudo), samo show działa na zwykłym użytkowniku.

Uważaj też na zdalną pracę — jeśli położysz interfejs, przez który jesteś zalogowany po SSH, urwiesz sobie sesję i bez fizycznego dostępu już go nie podniesiesz. Pamiętaj również, że zmiany przez ip link są nietrwałe — znikają po restarcie. Konfigurację na stałe trzymaj w netplan, NetworkManager albo systemd-networkd, zależnie od dystrybucji.

Powiązane komendy: ip addr (adresy IP), ip route (trasowanie), ethtool (parametry sprzętowe karty), nmcli oraz nieśmiertelny, choć przestarzały ifconfig.