dir

Komenda dir to wbudowane w wiersz poleceń Windowsa (CMD) narzędzie do wyświetlania zawartości katalogu: plików, podfolderów, ich rozmiarów, dat modyfikacji i atrybutów. To pierwsza rzecz, po którą sięgasz, gdy chcesz szybko zobaczyć „co tu w ogóle leży”, nie odpalając Eksploratora. Linuksowym kuzynem jest ls, ale flagi są zupełnie inne, więc nie przenoś nawyków na żywca.

Składnia i najważniejsze opcje

Podstawowa składnia wygląda tak: dir [ścieżka] [/a] [/s] [/b] [/o:sortowanie]. Flagi można łączyć, a wielkość liter nie ma znaczenia.

• /a[:atrybuty] — pokazuje także pliki ukryte i systemowe; np. /a:h tylko ukryte, /a:d tylko katalogi, /a:-d wszystko poza katalogami.
• /s — przeszukuje bieżący katalog i wszystkie podkatalogi rekurencyjnie.
• /b — „bare format”: same nazwy, bez nagłówka, rozmiarów i podsumowania. Idealne do skryptów i pętli for.
• /o[:porządek] — sortowanie: n po nazwie, e po rozszerzeniu, s po rozmiarze, d po dacie, g grupuje katalogi na górze. Minus odwraca, np. /o:-d.
• /p — pauza po zapełnieniu ekranu (wciśnij klawisz, by lecieć dalej).
• /w — układ szeroki, kolumnowy, same nazwy bez szczegółów.
• /t:pole — które pole czasu pokazać/sortować: c utworzenie, a ostatni dostęp, w ostatni zapis.
• /q — dodaje kolumnę z właścicielem pliku.

Przykłady użycia

• dir — listuje bieżący katalog ze standardowymi szczegółami.
• dir /a:h — pokazuje wyłącznie pliki ukryte, których normalne dir nie zdradzi.
• dir /s /b *.log — wypisuje pełne ścieżki wszystkich plików .log z bieżącego drzewa katalogów, jeden na linię.
• dir /o:-s — sortuje pliki od największego do najmniejszego; szybki sposób, by znaleźć żarłoka na dysku.
• dir C:\Windows\System32 /o:n /p — listuje duży katalog po nazwie, ze stronicowaniem, żeby nie przewijać w nieskończoność.

Częste błędy i pułapki

Najczęstsza wpadka: ścieżka ze spacją bez cudzysłowów. dir C:\Program Files potraktuje to jako dwa argumenty — pisz dir "C:\Program Files". Druga sprawa: dir z CMD to nie to samo co dir w PowerShellu, gdzie jest aliasem na Get-ChildItem i nie rozumie tych przełączników — w PowerShellu dir /s rzuci błędem. Pamiętaj też, że domyślnie pliki ukryte i systemowe są niewidoczne, więc jeśli „czegoś brakuje”, dorzuć /a. Przy /b nie dostajesz rozmiarów ani dat — to format pod maszyny, nie pod oko. A jeśli chcesz zapisać wynik, użyj przekierowania: dir /b > lista.txt.

Powiązane komendy: cd, tree, cls, attrib, where, a w PowerShellu Get-ChildItem (gci, ls).