dig (Domain Information Groper) to scyzoryk do gadania z serwerami DNS. Pytasz nim, jakie rekordy ma domena: na jaki adres IP wskazuje (A/AAAA), kto obsługuje jej pocztę (MX), które serwery nazw nią zarządzają (NS) czy co siedzi w rekordach TXT (np. SPF, weryfikacje). Wypluwa surowe, szczegółowe dane prosto z DNS-a, więc gdy strona „nie działa”, a chcesz wiedzieć dlaczego, zaczynasz właśnie od niego. Należy do pakietu bind-utils / dnsutils.
Składnia i najważniejsze opcje
Podstawowa forma to: dig [@serwer] domena [TYP] [opcje]. Domyślnie pyta serwer z /etc/resolv.conf o rekord A.
@serwer— wskazuje, który serwer DNS odpytać, np.@8.8.8.8zamiast domyślnego z systemu.TYP— typ rekordu jako argument:A,AAAA,MX,NS,TXT,CNAME,SOA,ANY.+short— tryb „tylko konkrety”: zwraca samą odpowiedź bez nagłówków i sekcji.-x IP— reverse lookup, czyli pyta o rekord PTR (jaka nazwa kryje się za danym adresem IP).+trace— śledzi rozwiązywanie od serwerów root w dół, krok po kroku.+noall +answer— wycisza wszystko poza sekcją ANSWER (czytelny output do skryptów).-t TYP— alternatywny sposób podania typu rekordu (równoważny argumentowi pozycyjnemu).-p port— pyta na innym porcie niż domyślny 53 (przydatne przy testach lokalnych).
Przykłady użycia
dig learningzone.pl— sprawdza rekord A domeny, pełny output z nagłówkiem i statusem.dig learningzone.pl MX +short— pokazuje tylko serwery pocztowe, bez zbędnego szumu.dig @1.1.1.1 example.com A— odpytuje konkretnie resolver Cloudflare, by porównać z tym, co widzi Twój system.dig -x 8.8.8.8 +short— reverse lookup: zwraca nazwę przypisaną do adresu IP.dig example.com NS +trace— pokazuje całą ścieżkę delegacji od roota do serwerów autorytatywnych domeny.
Częste błędy i pułapki
Najczęstsza wpadka: patrzysz na pole ANSWER SECTION, a Twoja odpowiedź siedzi w AUTHORITY albo dostajesz status NXDOMAIN (domena nie istnieje) zamiast NOERROR — czytaj status w nagłówku, nie tylko liczby. Pamiętaj też, że domyślnie pytasz swój resolver, więc widzisz to, co on ma w cache, a nie zawsze świeży stan świata. Chcesz prawdy bez cache? Pytaj serwer autorytatywny domeny (@ns1.domena). Na świeżych systemach Linux dig bywa nieobecny — doinstaluj dnsutils (Debian/Ubuntu) lub bind-utils (RHEL/Fedora). Na macOS jest w komplecie. I drobnostka: dig domena ANY coraz częściej zwraca okrojoną odpowiedź, bo wielu operatorów świadomie ją ogranicza, więc nie traktuj ANY jako wyroczni.
Powiązane komendy: nslookup (prostszy, interaktywny odpowiednik), host (jeszcze krótszy do szybkich zapytań), whois (dane rejestracyjne domeny), ping i traceroute (diagnostyka łączności po ustaleniu IP).