mv (od move) to jedno z najczęściej używanych poleceń w terminalu Linuksa. Robi dwie rzeczy naraz: przenosi pliki i katalogi w inne miejsce oraz zmienia im nazwę. To zależy tylko od tego, czy cel jest istniejącym katalogiem, czy nową ścieżką. W przeciwieństwie do cp nie tworzy kopii — oryginał znika ze starej lokalizacji. Jeśli źródło i cel są na tym samym dysku, operacja jest błyskawiczna, bo system zmienia tylko wpis w katalogu, a nie przepisuje danych.
Składnia i najważniejsze opcje
Podstawowa forma wygląda tak: mv [OPCJE] ŹRÓDŁO... CEL
-i— pyta o potwierdzenie przed nadpisaniem istniejącego pliku (tryb interaktywny).-n— nie nadpisuje istniejących plików (no-clobber); kolizja jest po prostu pomijana.-f— nadpisuje bez pytania, wyłącza wcześniejsze-i.-u— przenosi tylko, gdy źródło jest nowsze niż cel albo cel nie istnieje.-v— tryb gadatliwy, wypisuje co dokładnie zostało przeniesione.-b— robi kopię zapasową pliku, który byłby nadpisany (domyślnie z tyldą, np.plik~).-t KATALOG— wskazuje katalog docelowy jako pierwszy argument; przydatne w połączeniu zxargsifind.-T— traktuje cel jako zwykły plik, nie katalog (chroni przed wpadnięciem do istniejącego katalogu).
Przykłady użycia
mv raport.txt raport_2026.txt— zmienia nazwę pliku w tym samym katalogu.mv plik.pdf ~/Dokumenty/— przenosi plik do katalogu Dokumenty, zachowując nazwę.mv zdjecie1.jpg zdjecie2.jpg zdjecie3.jpg ~/Obrazy/— przenosi kilka plików naraz; ostatni argument musi być katalogiem.mv -i stary.conf /etc/app/stary.conf— przenosi z pytaniem, zanim cokolwiek nadpisze.mv -v projekt/ kopia_projektu/— zmienia nazwę całego katalogu i pokazuje, co się stało.
Częste błędy i pułapki
Największa pułapka: mv nadpisuje cel bez ostrzeżenia. Jeśli przeniesiesz plik na inny o tej samej nazwie, ten drugi przepada bezpowrotnie — nie ma kosza, nie ma cofania. Dlatego przy ważnych danych warto wyrobić sobie nawyk dodawania -i albo -n. Druga klasyczna wpadka to literówka w nazwie katalogu docelowego: jeśli ~/Dokumnety/ nie istnieje, mv potraktuje to jako zmianę nazwy pliku, a Ty będziesz potem zachodzić w głowę, gdzie się podział.
Przy przenoszeniu między różnymi systemami plików (np. z dysku na pendrive) mv kopiuje dane, a potem kasuje oryginał — to trwa dłużej i przy przerwaniu operacji możesz zostać z plikiem w połowie. Pamiętaj też, że na większości dystrybucji mv pochodzi z GNU coreutils, więc opcje jak -t czy --backup są dostępne; na macOS czy BSD wersja jest uboższa i część flag nie zadziała.
Powiązane komendy: cp (kopiowanie zamiast przenoszenia), rm (usuwanie), rename (masowa zmiana nazw po wzorcu), ln (dowiązania) oraz install.