getmac to wbudowane narzędzie wiersza poleceń Windows, które wyświetla adresy MAC (fizyczne adresy sprzętowe) wszystkich kart sieciowych w komputerze — lokalnym albo zdalnym. Przydaje się, gdy musisz szybko podać MAC do filtrowania w routerze, rezerwacji adresu na DHCP, sprawdzenia, który interfejs jest aktywny, albo po prostu zinwentaryzować sprzęt bez klikania po oknach. Działa też zdalnie po sieci, więc nie musisz biegać do każdej maszyny osobno.
Składnia i najważniejsze opcje
Podstawowa składnia wygląda tak:
getmac [/v] [/s komputer [/u domena\użytkownik [/p hasło]]] [/fo {table|list|csv}] [/nh]
/v— tryb szczegółowy: dokłada nazwę transportu i stan połączenia każdego interfejsu./s komputer— nazwa lub adres IP zdalnego komputera (bez ukośników na początku)./u domena\użytkownik— uruchamia polecenie w kontekście wskazanego konta (do połączeń zdalnych)./p hasło— hasło dla konta podanego w/u./fo table|list|csv— format wyjścia: tabela (domyślnie), lista albo CSV./nh— ukrywa nagłówki kolumn; działa tylko dla formatówtableicsv./?— wyświetla wbudowaną pomoc.
Przykłady użycia
getmac— pokazuje adresy MAC i nazwy transportu wszystkich kart na lokalnej maszynie.getmac /v— to samo, ale ze stanem połączenia i pełną nazwą połączenia (widzisz, który interfejs jest podłączony, a który rozłączony).getmac /fo csv /nh— surowy CSV bez nagłówków, idealny do przekierowania do pliku:getmac /fo csv /nh > mac.csv.getmac /s 192.168.1.50 /u FIRMA\admin /p tajne— pobiera adresy MAC ze zdalnego komputera w sieci.getmac /fo list— układa wynik w czytelne pary klucz-wartość, wygodne przy wielu kartach.
Częste błędy i pułapki
Pierwsza klasyka: w /s wpisujesz \\komputer z ukośnikami — nie rób tego, podaj samą nazwę lub IP. Druga: /nh nie zadziała z formatem list, bo lista nie ma nagłówków do ukrycia. Pamiętaj też, że getmac pokazuje karty zarejestrowane w systemie, więc interfejsy wyłączone lub bez sterownika mogą się nie pojawić — od fizycznego stanu łącza ważniejsza jest tu warstwa konfiguracji Windows. I rzecz oczywista, choć łatwo o nią potknąć: podawanie hasła w /p wprost w wierszu poleceń zostawia je w historii — w skryptach lepiej tego unikać.
Powiązane komendy: ipconfig /all (pełna konfiguracja IP wraz z MAC), arp -a (tablica MAC sąsiadów w sieci), wmic nic, netsh oraz w PowerShell — Get-NetAdapter.